پل آجی چای تبریز

پل آجی چای از پل های تاریخی شهر تبریز است که بر روی تلخه رود زده شده است. این پل از مسیر خیابان خلبان به جاده فرودگاه ساخته شده است.

این پل تنها گذرگاه قدیمی ایران و بخشی از دنیای مشرق زمین به دنیای غرب در شمال غرب تبریز بر روی تلخه رود واقع شده است. این پل با ۱۶ دهنه به طول ۱۰۰ متر و عرض ۵ متر همواره بر اثر طغیان های تلخه رود و عوامل انسانی تخریب و بازسازی شده است. نام این پل را اولین بار در متون صفویه زمان شاه اسماعیل اول در سفرنامه ونیزیان می بینیم. اینک در پشت این پل سرریزی احداث شده است که منظره دل انگیزی به وجود آورده است. با عبور از کناراین پل قدیمی پایگاه دوم شکاری تبریز را در پیش رو داریم و در جنب آن فرودگاه تبریز قرار گرفته است.

این پل شامل ۱۶ دهنه است که به جز سه دهنه که طاقی هلالی دارند، بقیه دارای طاق جناغی است.

پل آجی چای از قدیمی‌ترین آثار شهر تبریز است و در زمان ولیعهدی عباس میرزا توسط حاج سید حسین تاجر معروف به تبریزی تعمیر شده است.

این پل تا دهه چهل ارتباط بین دو طرف را برقرار می‌کرده است. بعدها پل دیگری در نزدیکی آن ساخته شده است.

پل آجی چای در سال ۱۳۷۸ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۵۱۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.